Fositesland

Had Redbad echt een heilig, heidens eiland? Dat zou goed kunnen. We weten dat Noordzeekoningen als hij fungeerden als leider van rituelen en beschermheer van heiligdommen. En omdat missionaris Willibrord er belandde op de terugweg van Denemarken, wijzen de meeste aanwijzingen in de richting van het Deense Helgoland, dat ‘heilig land’ betekent.

Ook de levensbeschrijving van missionaris Liudger vermeldt het aan de god Fosite gewijde eiland, een kleine eeuw later. Het was gehuld in een ‘dichte, zwarte nevel’, maar Liudger ‘bracht er het licht’. Hij vernielde er de heidense heiligdommen, doopte de lokale bevolking en bouwde er een christelijke kerk. 

De levensbeschrijving van aartsbisschop Willibrord verhaalt hoe hij, rond 700, door een woeste storm belandt op Fositesland: Redbads heilige eiland. Willibrord wist dat de dieren en bronnen op het eiland voor de Friezen heilig waren, maar ‘hij hechtte weinig waarde aan de dwaze godsdienst van dat oord of het woeste karakter van de vorst’. Hij en zijn gevolg ontheiligen er demonstratief de bron en slachten er de dieren. Met zijn daden wilde hij bewijzen dat het ‘heidense’ geloof een dwaalleer was.

Koning Redbad was furieus. Redbad liet drie dagen lang driemaal per dag het lot werpen. Volgens Alcuinus, de schrijver van het ‘Leven van Willibrord’, viel uiteindelijk op één van het gezelschap het lot, en werd die ter dood gebracht. Willibrord zou nog een laatste poging hebben gedaan Redbad te bekeren, maar die stuurde de prediker en zijn gezelschap terug naar Pepijn. Voortaan zou Willibrord het bij bekeringswerk houden in gebieden die wat steviger onder Frankische invloed stonden.